Την περίοδο λοιπόν 1982-1990, το Χανιώτικο Θεατρικό Εργαστήρι( ΧΘΕ), στεγάστηκε στις ανακαινισμένες πρώην αποθήκες της Βίλας Κούνδουρου και μετέπειτα Θέατρο Βλησίδη(ήταν ο τότε αντιδήμαρχος, κάτι σαν τον Πελετίδη της εποχής και εμπνευστής της δημιουργίας θεατρικών αιθουσών στην πόλη, γι αυτό και η επόμενη δημοτική αρχή έδωσε το όνομα του στο χώρο αυτό).
Όμως αυτή που έκανε τα πάντα για να αναπτυχθεί θεατρική παιδεία και σχολή στην στέγη του ΧΘΕ, ήταν η Ελπίδα Μπραουδάκη, που μπορεί να είχε κάποιος χιλιάδες διαφωνίες και χιλιάδες αντιθέσεις με αυτήν, εκατομμύρια ιδεολογικές και καλλιτεχνικές διαφορές και διαχωριστικές γραμμές, ωστόσο ήταν υπηρέτης της τέχνης της στον απώτατο βαθμό κι αυτό πρέπει κανείς να της το αναγνωρίσει και να της το αποδώσει στο έπακρο και στο ακέραιο, αλλιώς θα ήταν τουλάχιστον αχάριστος.
Σήμερα το πρωί μάθαμε, αυτό που δεν περιμέναμε και δεν θέλαμε να ακούσουμε, γιατί η Ελπίδα έφυγε από κοντά μας και άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό, από αυτά που τα αντιλαμβάνονται μόνο οι άνθρωποι του χώρου και οι λίγοι φιλότεχνοι πλέον της πόλης και της χώρας αυτής.
Καλό Ταξίδι Ελπίδα, ήσουν φως και θα παραμείνεις κάτι τέτοιο, ο ιστορικός τους μέλλοντος, να είσαι σίγουρη, ότι θα σου αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, αυτά που δεν σου έδωσαν οι της εποχής σου.