Οι βασικές οικονομικές αντιθέσεις και αντιφάσεις, που προκύπτουν από την κοινωνικοποιημένη παραγωγή και την ιδιοποίηση του υπερπροϊόντος της, στο και για το επόμενο διάστημα, αν δεν ληφθούν και παρθούν άμεσα μέτρα για το ίδιο το σύστημα, αλλά και για τις προοπτικές, του νέου κύκλου παραγωγής και κερδοφορίας, αυτές συνεχώς θα οξύνονται και τώρα δεν υπάρχουν οι προερχόμενες από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, δεξαμενές σκέψεις που υιοθετήθηκαν όπως αυτό πραγματοποιήθηκε ως “τυχαίο” γεγονός, πριν τρεις δεκαετίες, ούτε φυσικά σε κάθε αδύναμο πλέον, αν όχι αναιμικό, τοπικό, καθώς και περιφερειακό, ακόμα και εντός της ΕΕ, τραπεζικό και πιστωτικό σύστημα που θα επιφέρει δυνατότητες κάλυψης των όποιων θεμελιακών αδυναμιών, στο εγγύς μέλλον.
Οι επενδύσεις σε αυτή την φάση ανάπτυξης του καπιταλισμού με συμβατικά χρηματοοικονομικά μέσα, δηλαδή ως το κλασσικό γενικό ισοδύναμο το οποίο ουσιαστικά εξαρτάται και αντανακλά ταυτόχρονα την συμπεριφορά των παραγωγικών δυνάμεων όπως ακριβώς αυτές πραγματοποιούσαν πάσης φύσης εμπορική και παραγωγική δραστηριότητα, απ΄ ότι φαίνεται δεν έχει ούτε τις αντοχές, ούτε τα περιθώρια να χρηματοδοτεί πολυδιάστατες και πολύ κοστοβόρες μελέτες που δεν θα φέρουν ούτε το επιθυμητό αποτέλεσμα, ούτε θα αυτό αποσβεστούν.
Παρότι η νέα φάση μπορεί να μοιάζει και να είναι μέχρι ένα ορισμένο βαθμό αντιθετική, με την προηγούμενη και τα νομίσματα της, στην πραγματικότητα είναι αλληλοεξαρτώμενες συναρτήσεις στην μεταξύ του σχέση.