Κατά το παρελθόν έχουμε γράψει για το ηλεκτρικό αυτοκίνητο και γιατί αυτό δε μπορεί να είναι το μέλλον της αυτοκίνησης και οι λόγοι είναι πάρα πολλοί, εξάλλου τα πρώτα αυτοκίνητα που βγήκαν στην κυκλοφορία ήταν ηλεκτρικά και τέτοιου είδους πισωγύρισμα μάλλον, θα αποτελούσε οπισθοδρόμηση, η παρένθεση μερικών χρόνων.
Μια χρονική παρέκβαση αυτού του τύπου για μια δεκαετία, αφενός μεν θα αναζωογονούσε τις πωλήσεις ειδικά σε μια περίοδο συνεχιζόμενης κρίσης, φέρνοντας τα απαιτούμενα κυκλοφορικά κεφάλαια, αφετέρου δε, θα έδινε τη δυνατότητα στην ίδια την αυτοκινητοβιομηχανία να ανασυνταχθεί και να επανασχεδιάσει ξανά τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, αυτή τη φορά όμως με βάση υδρογόνο, το οποίο είναι κατά βάση πράσινο.
Όπως έχουμε πει κατά το παρελθόν, το υδρογόνο είναι το μέλλον όχι μόνο της αυτοκίνησης, αλλά πάσης φύσης λειτουργίας και κυκλοφορίας οχημάτων, δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης, απλών και βαρέων οχημάτων στην άσφαλτο, στο χώμα και στις επίπονες και βαρέως τύπου επαγγελματικής φύσης δραστηριότητες, που χρησιμοποιούνται επί παραδείγματι στις χωματουργικές εργασίες.
Το ίδιο θα συμβεί και στα σκάφη και πάσης φύσης πλεούμενα, από τα μικρότερα, μέχρι τα γιγαντιαία, όπου η μεταφορική τους δύναμη δε μπορεί να πραγματοποιηθεί και να γίνει αποκλειστικά και μόνο με την λεγόμενη ηλεκτροκίνηση, αφού οι μπαταρίες που θα απαιτούνταν θα έπρεπε να έχουν πάνω από δέκα φορές το μέγεθος τους και δεν θα είχαν κάποια αυτονομία.
Ωστόσο όμως και εύλογα θα θέσετε το ερώτημα, (που δεν θα είναι καθόλου αφελές, αλλά απολύτως ειλικρινές, κατά το οποίο δεν φέρετε καμία ευθύνη της εκφοράς του, μιας και οι πλειοψηφία δεν γνωρίζει ούτε καν την σωστή ονομασία τους και τον βασικό λόγο ύπαρξης τους), αφού τα αυτοκίνητα, είναι μηχανικά ποιος ο ρόλος της μπαταρίας, η ακόμα περισσότερο του εγκεφάλου;