Όπως κάθε μουσική γλώσσα, αντανακλά, η δεν αντανακλά την εποχής της, της περιοχής της, την μορφή και το περιεχόμενο της, την έκτασης της, την ιδιοσυγκρασία της, το βάθος, το πλάτος και το ύψος της, ακόμα-ακόμα και το βαθμό δυσκολίας της, έτσι ακριβώς η κάθε γλώσσα και τα παραποτάμια της(οι τοπικές δηλαδή διάλεκτοι), μαζί με τα δάνεια που κάποτε αξιοποιούσαν οι εκάστοτε (σε σχέση με την ανθρωπογεωγραφία τους) πληθυσμοί, πέραν του ότι είναι δυναμικά στοιχεία και εξελίσσονται πρώτα και κύρια από τους ίδιους τους συνομιλητές της που είναι κυρίως οι ιθαγενείς πληθυσμοί, στο χώρο και στο χρόνο και δευτερευόντως από τα λόγια σχήματα που καθορίζουν το συντακτικό, την γραμματική με βάση τους συνομιλητές, τις ρίζες της γλώσσας(που ουδέ μια σχέση έχουν με την ετυμολογία).
Όπως αναλύσαμε παραπάνω, ότι από τότε που γεννήθηκαν και από τότε που αναπτύχθηκαν οι εμπορευματικές σχέσεις και οι σχέσεις παραγωγής μέσα από τον καταμερισμό της εργασίας πριν χιλιάδες χρόνια, τότε ακριβώς εμποτίστηκαν και τα λεγόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά των γλωσσών, μέσα στα οποία υπήρχαν και τα επίσης λεγόμενα γλωσσικά δάνεια, από άλλες περιοχές.